Ga je mee of niet.
Hallo, sorry. - Een ogenblikje.
Vul dit maar in en wacht daar. - Ik ben Dr. Forster...
ik moest me hier melden.
Je hebt 22 patienten op je ronde. - 22?
Piep me maar op als je in moeilijkheden zit, maar maak er geen gewoonte van...
de artsen in opleiding helpen waar ze kunnen. - Wat doet hij hier? Hij moet een MRI krijgen.
Over vier uur wordt hij erheen gebracht. - Dan kan hij dood zijn. Laat ook maar...
Dr. Forster, MRI, rechts, twee keer links,lift naar de 2e etage, volg de borden...
wees op tijd terug voor je ronde. - Dr. Kly...
Breng je me ergens heen? - Ik hoop het wel, meneer.
Hoe voelt u zich vandaag? - Ga ik het halen?
Jazeker. Absoluut.
Alex...
ik heb mijn beroemde taart gemaakt, kom je even proeven?
Ik kan nu niet.
Het is erg koud buiten, straks wordt je ziek.
Ik word nooit ziek.
Ik hoorde dat je een huis hebt gekocht, en blijkbaar ben ik de laatste die het hoort.
Had ik dat nog niet gezegd? - Wacht.
Waar?
Andere kant van de stad, aan het meer. - Daar staan geen huizen.
Je bedoelt toch niet dat ding op poten, he?
Gaat het? - Ja.
Ben je gek geworden?
Waarom heb je dat huis genomen? Het is van glas, je hebt er geen privacy.
Mona! Koop een paar laarzen.
Verdwaald? - Ja.
Het heeft tijd nodig om te wennen. Ik ben Madhvi.
Verkeerde verdieping. Waar heb je je opleiding gehad?
In een klein ziekenhuis aan de kust.
Geachte nieuwe huurder, welkom in je nieuwe huis...
Ik hoop dat je het hier net zo naar je zin krijgt als ik heb gehad.
Ik heb de adreswijziging op het postkantoor doorgegeven, maar je weet hoe het daar gaat,
Mocht er onverhoopt post van mij aankomen, zou je die dan willen doorsturen?
Dat zou ik zeer waarderen. Het nieuwe adres staat onderaan.
Sorry voor de pootafdrukken bij de voordeur, die waren er al toen ik erin trok.
Hetzelfde geldt voor de doos op zolder.
Pootafdrukken? Waar heeft ze het over?
Hey, lieverd.
De lamp maken.
Hondenvoer halen.
Eten voor mijn eigen halen.
Hé, kom hier!
16 Graden op valentijnsdag. Dit kan Chicago niet zijn.
Op Tv zeggen ze dat het komt door de opwarming van de aarde.
Ijsbergen beginnen te smelten, en het water overspoeld de aarde.
Godzijdank maken wij dat niet meer mee.
Wat is dit?
Niks. Is van je vader. - Dostoeyovski?
Het gaat over een kerel die de nek van een vrouw met een bijl breekt...
en tot nu toe zonder schuldgevoel rondloopt.
Dit is lekker. - Ja?
Ja, erg lekker.
Waar denk je aan?
Nergens aan.
Toen je vader overleed was het moeilijk. en is het nog steeds moeilijk.
Door zijn boeken te bewaren, blijf ik met hem verbonden.
Wetende dat hij ooit hetzelfde blad hield en dezelfde woorden las.
Stuur een ambulance naar de Daily Plaza...
een man is aangereden door een bus, stuur er een medisch team heen.
Meneer? - Op het trottoir!
Ik wil dat de fundering van nr 17 vandaag afkomt.
Ik weet dat je hier nieuw bent. - Wat?
Dat duurt op z'n minst nog wel een week. - Dat is onzin, Mulhern, en dat weet je.
Haal Clemence en Rodriguez erbij, haal er een paar weg bij nr 14...
en een blok verderop zitten er nog vier of vijf die niets te doen hebben.
Kom op. - Ok.
Ik heb gehoord wat er gebeurd is op Daily Plaza.
Ze zeggen dat je flink je best deed om een man te redden.
Ja, ik heb flink m'n best gedaan.
Kate, ik ga je nu vertellen wat ik tegen elke jonge arts vertel.
Hopelijk ben jij de eerste die luistert.
Als je vrij bent, ga hier zo ver mogelijk vandaan.
Ga ergens heen waar je het beste jezelf kunt zijn.
Geachte Mevrouw Forster.
Ik heb uw brief gehad en ik ben bang dat er een misverstand is.
Bij mijn weten staat het huis aan het meer al jaren leeg.
Misschien was je brief bedoeld voor het houten huisje verderop.
Er heeft al jarenlang niemand meer in dit huis gewoond.
Maar ik ben nieuwsgierig naar de pootafdrukken.
Geachte Mr Wyler, ik ken het huis verderop zeer goed
en verzeker u dat ik daar nooit gewoond heb.
Ik ben ouderwets, maar volgens mij is een houten huisje geen 1800 m2 groot, dus...
laat ik het nog een keer proberen. Ik woonde in dat huis...
dan ben ik verhuisd. Ik woon nu op 1620 North Racine in Chicago.
Ik zou het op prijs stellen als u mijn post door zou willen sturen.
Het is trouwens 2006.
al het hele jaar. Dat kun je iedereen vragen.
2006?
Wat bedoelt ze daar mee? 2006?
Goedemorgen, Mr Wyler.
Mr Wyler.
Meneer?
Wat duidelijk is te zien is dat ik hier...
Het is een verbitterde oude man. - Je reageert nu wat te dramatisch.
Waar ga je heen?
Ik kan niet geloven dat die auto het nog doet.
Ja.
Je ziet er niet uit.
Ik heb je ook gemist.
Laat hem toch.
Flatgebouwen. - Zomerverblijven, dank je.
Je maakt een geintje?
Niet te geloven. Ik kom terug na vier jaar en krijg dit voor m'n voeten geworpen.
Dat mijn kleine broertje denkt dat hij Frank Lloyd is.
Komaan. - Pa houd je gewoon aan het lijntje.
Je hebt zelfs nog steeds geen telefooncel of hamsterkooi gebouwd.
Grappig dat je dat zegt. Ik heb een hamsterkooi in gedachten...
prefab, geen fundering... - Dat is wat ik bedoel.
Je hebt een visie. Nu we het er toch over hebben...
wil ik dat je weet dat ik een huis heb gekocht.
Waar? - Bij het meer.
Een huis bij het meer? Je boekt vooruitgang.
Het is een krot en staat al jaren keeg.
Je hebt dus een verlaten krot bij het meer gekocht?
Vanzelfsprekend voor projectontwikkelaar met jouw capaciteiten.
Wat denk je hiervan? Ik heb zelfs een hond. - Je hebt een hond?
Hij kwam zomaar aangelopen bij het huis.
Vanuit het niets.
Wat doen we hier? - Ik moet een brief afgeven.
Dat zou hier moeten zijn. 1620 North Racine.
Er is hier niets.
Gaan we iemand ontmoeten? Woont hier iemand, of wat?
Ja...
Ik dacht van wel.
Zullen we aanbellen?
Geachte Mrs Forster, ik ben op 1620 North Racine geweest...
maar dat is er niet.
Er is alleen een bouwput. Op de foto's ziet het er netjes uit, maar...
dat duurt nog 18 maanden.
Blijkbaar mis ik dus iets.
Misschien heb je het verkeerde adres omdat je de datum ook verkeerd had.
Dus je wilt het zo gaan spelen?
Als je echt in 2004 leeft...
Herinner je die dag nog?
Je was toen niet blij.
Ik weet het.
Ok, mysterieuze correspondent, ik begrijp het...
Mocht je echt zijn waar je denkt dat je bent...
dan heb je dit nodig.
Er viel toen sneeuw in de lente, en iedereen werd ziek.
Neem voldoende rust, en veel drinken...
op advies van de dokter.
Chuckie!
Chuck.
Chuck, kom hier!
Chuck!
Het lijkt ongeloofwaardig, maar het gebeurd.
Wat zal ik schrijven?
Huis aan het meer.
Zoals je ziet sta ik daar ook. Maar ik ben die spelletjes zat, dus ik ben er vandoor.
Dank je, tot ziens.
Misschien zouden we ons aan elkaar voor moeten stellen.
Ik ben een dokter, met als taak de zieken te genezen.
Dat probeer ik tenminste.
Ik ben een architect, ik hou van bouwen.
Alhoewel ik mijn huidige project niet als ideaal zie...
het staat me wel toe om hier te zijn...
en dat is voldoende voor nu.
Maar vertel 'ns, als je nu in een ziekenhuis in Chicago werkt...
waar was je dan in mijn tijd?
Twee jaar geleden werkte ik in een medisch centrum in Madisson.
Vertel me eens over de toekomst.
Hoe is het in 2006?
Ik ben bang dat de wereld ongeveer hetzelfde is gebleven.
We hebben natuurlijk wel metalen kleren, en rijden in vliegende auto's...
en niemand praat meer tegen elkaar, omdat we elkaars gedachten kunnen lezen...
Maar de waarheid is dat er weinig veranderd is in 2006.
Over het verleden gesproken, die pootafdrukken...
Hoe is dat mogelijk?
Ik denk dat we dezelfde hond hebben.
Ja? Hoe ziet de jouwe eruit?
De mijne is acht jaar oud, in mijn tijd...
zes in jouw tijd...
ze is dun, heeft droevige ogen...
snurkt, en slaapt als een mens.
Ik weet niet waarom, maar ik noem haar Jack.
Hallo jack.
Wat doe je? Je hoort te slapen.
Gaat ze met hem trouwen?
Wat denk je? - Ik weet het niet.
Hij is wel wat oud.
Zo oud is hij ook weer niet.
De laatste vriend van mijn moeder was kaal.
Hij was wel aardig, maar ze is niet met hem getrouwd.
Je komt altijd wel iets beters tegen.
Dat zegt zij tenminste.
Misschien moet die mevrouw dat ook maar doen.
Wachten totdat ze iets beter tegenkomt. - Misschien wel.
Als ze niet oppast heeft ze kans dat ze d'r hele leven blijft wachten.
Sorry dat ik de laatste tijd niet bij de brievenbus ben geweest.
Het was een lange week.
Alleen maar nachtdiensten.
Goed om weer wat van je te horen. Ik dacht dat je weg was.
Je moet weten dat jij mijn enige connectie met de toekomst bent.
Waarom hebben we het nooit over de dingen die we leuk vinden?
Eens kijken. Voorlezen aan Jack.
Wat is z'n favouriete schrijver?
Dostoeyovski.
Voor mij, deze stad, op een dag wanneer het licht zo helder is, dat ik elk detail zie...
leder raam en elke steen in de gebouwen die ik mooi vind. Ga met me mee...
aanstaande zaterdag, dan laat ik het je zien.
Je bent gestoord. Waarom doe je zoveel moeite voor mij?
Dat is geen moeite. Het is zomer.
Jouw beurt. Favouriete dingen. - Waar zal ik beginnen?
Als ik de bloemen ruik voordat ik ze zie.
Als het begint te regenen als de picknick is afgelopen.
En ik hou van de geur van Jack's poten.
Je bent toch niet je man vergeten op te noemen?
Natuurlijk hou ik van mijn man, ook een arts, plastisch chirurg...
van kleine boerderijdieren. - Mooi.
Ik ben ook getrouwd, heb acht kinderen, en geen van allen lijkt op mij.
Ik maak me zorgen, Kate. - Zou ik ook doen.
Ik ben vrijgezel.
Ik ook.
Nummer 27.
Ze is prachtig.
Mijn vader zei altijd dat het de oma was van alle huizen in de stad.
Hij nam me vaak mee, zoals ik jou nu meeneem.
Alex?
Kate.
Ik wou dat we dat samen hadden kunnen doen.
Wat denk je ervan?
Het lijkt me een aardige jongen.
Lijkt een aardige jongen. Nog meer?
Hij heeft een prachtig handschrift.
Kijk naar de datum in de brief.
Je bedoeld het tijdverschil. Dat is maar een detail.
Laatst, was geen goed moment.
Natuurlijk.
Mooie exemplaren.
Muziek is goed. Muziek helpt.
Zoals ze zeggen; het leven zou zinloos zijn zonder muziek.
Dat heb ik je dus al een keer verteld.
Neem wat te drinken.
Waardeer je een goede wijn nu wel?
Vergeef je vader dat hij zo nieuwsgierig is, maar waar ben je al die jaren geweest?
Ik dacht dat je je wilde jaren achter je had gelaten.
Het spijt me, wat? - Wat?
Je mag naar boven komen als je dat wilt.
Waar werk je aan?
Ik probeer alleen dingen te herinneren, en dat is niet zo eenvoudig.
Nu is dit niet zo erg in dit geval...
je vader schrijft zijn memoires.
Staan wij er ook in? Wat denk je? Wil je dat?
Wil jij dat?
Natuurlijk, jullie zijn allemaal een onderdeel van je vader's leven.
Waarom praat je in de derde persoon tegen me?
Omdat ik over mezelf schrijf, denk ik. Heb je er moeilijkheden mee?
Ik dacht dat je deze wel mooi zou vinden.
Wat is dit? lets waar je mee bezig bent?
Nee, ze zijn van jou.
Van het huis wat ik pas heb gekocht. Aan het meer.
Heb ik gehoord. Dat een sjofele flatontwerper die heeft gekocht.
Kom op, kun je niet tegen een geintje?
Vertel eens, waar ben je geweest? Dat wil ik echt weten.
Ik probeerde jou te vergeten.
Ben je daarin geslaagd?
Nee.
Laat me maar weten als je een geheugensteuntje nodig hebt.
Zal ik zeker doen.
Lange dagen tegenwoordig. Net 30 uur gewerkt.
ledere keer als ik even tijd heb, realiseer ik hoe geisoleerd ik ben geworden.
Geloof me, ik word een beetje wanhopig.
Die? Goed.
Goeie zet. Erg goed.
Goed.
Niet dat ik klaag, ik hou van mijn werk.
En onze wandeling door Chicago heeft mijn ogen voor de schoonheid geopend.
Maar mijn hart mist nog steeds het huis aan het meer.
En de bomen.
Ik mis die bomen heel erg.
Maak je geen zorgen, Kate. Ooit zullen we samen zijn.
Ook al zijn we ver weg van elkaar, ik vind wel een manier om dicht bij je te zijn...
en voor je te zorgen.
Pak aan.
je zou meer moeten eten...
je bent te dun, weet je nog...
hoe je at toen je klein was?
Ja dat weet ik nog. Hebben jullie elkaar wel of niet geschreven?
Aan je vader? - Nee, Clark Gable. Tuurlijk aan papa.
Wat mam?
Voor je vader...
was er een jongen.
Hield je van hem?
Ja.
Waarom ben je niet met hem getrouwd?
Omdat jij me ooit deze vraag zou kunnen stellen.
Het lijkt kleiner.
Wanneer was hij er klaar mee?
Jij was nog niet geboren, en ik was acht.
Pa heeft met allebei gekaart.
Lust je er ook eentje?
Ik kan niet zwemmen.
Er zou een trap naar het water moeten lopen. Naar een steiger.
Stel jezelf voor in een glazen kooi. Met uitzicht rondom.
Maar je kunt het niet aanraken.
Er is geen connectie tussen jou en waar je naar kijkt.
Ik weet het niet. Er staat een grote esdoorn in het midden van het huis.
Beperking.
Beperking en controle.
Dit huis gaat over eigendom, niet over connectie.
Ik bedoel, het is prachtig...
maar incompleet.
Het draaide altijd om hem.
Pa wist huizen te bouwen, maar geen 'thuis'.
Maar ik denk dat hij wil dat wij doen, wat hij niet kon.
Maar dat toegeven...
zou betekenen dat hij toegeeft ergens tekort te zijn geschoten.
Dat hij meer had kunnen doen.
En dat steekt hem.
Weet je nog dat je hier met mam was?
Ik weet dat ze hier probeerde er iets van te maken.
Met ons, en hem.
En Visionairy Vangard? - Wat is daar mee?
Kom op.
Je maakt me niet wijs dat je blij wordt door die blokkendozen te bouwen.
Daar zal niemand je voor bewonderen.
Me ervoor bewonderen?
Ja, Visonairy Vangard.
Dat is jouw idee.
Ik kan niet, maar je mag de naam houden.
Nee, dat moeten we samen doen.
Henry, het spijt me echt, maar ik kan niet.
Ik heb andere plannen.
Heb je een vriendin?
Nee.
Wat was dat? Je aarzelde. - Ik aarzelde niet.
Kom op man, daar heb ik niet eens tijd voor.
Wat heeft tijd daarmee te maken?
Je zult denken dat ik gek ben.
Zeer geachte Mr wyler...
ben je bereid om een spel met me te spelen?
Vandaag twee jaar geleden heb ik de trein naar Madisson genomen...
en ik heb daar iets laten liggen.
Het was een geschenk van mijn vader.
Als je het vindt, zou je het dan in de brievenbus willen leggen?
Dat zou heel veel voor mij betekenen.
Met vriendelijke groet, Kate.
Ik bel je nog.
Kate, ik heb het gevonden, en heb het bij me.
Ooit krijg je het terug, vertrouw me...
Ik weet hoe belangrijk het voor je is.
Misschien herinner je het niet, maar we hebben elkaar gezien.
Tenminste, ik heb jou gezien.
Je hebt nooit gezegd hoe mooi je bent.
Misschien was het iemand anders?
Mijn haar zat die dag niet goed.
Lang bruin haar, mooie bruine ogen...
Je hebt me gezien.
Maar ik weet nog steeds niet hoe jij eruit ziet.
Waarom ontmoeten we elkaar dan niet in de toekomst, en vertel je me wat je denkt.
Afgesproken.
Waarom bel je me niet op 10 juli 2006 om...
vijf over negen's avonds.
Hallo? - Kate?
Ja? - Met Morgan.
Morgan.
Ik was voor een vergadering in Chicago, maar die ging niet door, dus ik denk ik bel even.
Heb je al gegeten? - Nee...
We kunnen even snel wat gaan eten.
Ziet er goed uit.
Perfect. - Nee, Morgan dat is het niet...
Vertrouw me maar.
We willen een tafel voor twee. - Naam?
We hebben niet gereserveerd.
Sorry maar we zitten vol. Tot Oktober.
Oktober?
Ik kom erop terug.
Dat ging goed.
Het geeft niet.
Kom op...
het is het beste restaurant uit de stad, niemand krijgt hier een tafel.
Dat is het niet. - Wat dan wel?
Ik heb dit niet goed gedaan.
Er was zeker geen vergadering?
Het leek zo gemakkelijk. - Een valstrik.
Koffie, dan wat eten, en dan... - En dan wat?
Ik geef toe dat ik me soms iets voorbij loop.
lets? Je loopt jezelf altijd meters voorbij.
We waren een week samen...
en je had onze hele toekomst al uitgestippeld.
Je steelt mijn adres, gaat al woningen uitzoeken, ik kom het weekend naar jou...
met de halve stad bij je thuis om mij te ontmoeten.
Er staat me bij dat je toen snel vrienden hebt weten te maken met iemand.
Waar heb je het over? - Dat weet je wel, een jongen.
Welke jongen? - Waarmee je stond te flikflooien.
Ik was niet aan het flikflooien. Zitten we weer op school soms?
Een kus.
Het was een kus, met een gewone jongen, jaren geleden. Weet je wat?
Heren!
Nr 381 in Riviera states, is klaar.
Een klaar... - 44 te gaan.
We liggen niet alarmerend ver achter op het schema.
Het komt wel goed. De mannen weten wat ze moeten doen.
We kunnen ander gereedschap gebruiken.
En met het water... - Hou je mond.
Wat? - Ik ben teleurgesteld in je.
Waarom? - Omdat je er bovenop hoort te zitten.
Dacht dat ik dat ook deed? - Deze zijn je niet eens opgevallen.
Ik moest ze toch aanschaffen van jou?
Inderdaad.
Niet wat ik in gedachten had, maar...
Maar je vind ze leuk? - Ik vind ze leuk.
Ik vind dat we uit moeten gaan. Vanavond.
Jack?
Jack!
Van jou neem ik aan? - Ja, het spijt me.
Kom hier jack.
Wat bezielde je?
Dat heeft hij nog nooit gedaan.
Beter in de gaten houden. Hou heet hij?
Mooie naam voor een meisje.
Ik zou zoiets voor mijn vriendin moeten nemen, zo is gek op honden.
Hebben wij elkaar eerder ontmoet? - Volgens mij niet...
Morgan Price. - Alex Wyler.
Heb je hulp nodig?
Je hebt'm gevonden, godzijdank. - Ja.
Mona, Morgan. Morgan, Mona.
Aangenaam kennis te maken.
Mooie laarzen. Niet dat jullie denken dat ik dit allemaal alleen opdrink...
Ik geef een feestje en jullie zijn van harte welkom.
Hier heb je mijn kaartje. Misschien wil ik zelf ook wel een huis aan het meer.
Mijn vriendin Kate heeft het hier nooit leuk gevonden...
en ik heb beloofd dat we iets nieuws gaan zoeken als ze klaar is in Madisson.
Dus als je iets weet...
Natuurlijk, ze is een dokter.
Alex.
Goed je ontmoet te hebben. - Eensgelijks.
Morgan, hoe laat is dat feestje? - Acht uur...
het is Kate's verjaardag.
Het is Kate's verjaardag!
Kom op, Jack.
Wat zal het zijn? - Wiskey met ijs.
Volgens de meest bekende sociologen, zou niemand alleen mogen drinken...
na tien uur's avonds. Of ze moeten een goed excuus hebben.
Wat is jouw excuus?
Heb ik niet.
Mijn jongste is vanmorgen naar school gegaan.
Marie. De ene dag loopt ze nog rond in een luier...
Ik hoop alleen dat ze weet wat haar te wachten staat.
Laat me raden. Medische opleiding?
Hoe is het? Goed jullie te zien. Ik zal je aan wat vienden voorstellen.
Waarom heb je niet gezegd dat het vandaag was? Dan hadden we taart kunnen regelen.
Het is maar tijd die voorbij gaat.
Ik maak er geen ophef over.
Je houdt veel voor jezelf.
Daar is niets mis mee...
Maar ik vraag me wel eens af wat je nog meer hebt, behalve het werk.
Familie, vriendje? - Wel gehad.
Hij heette Morgan.
Morgan. Sexy naam.
Verrassing!
Gefeliciteerd, Kate.
Dit zijn Alex en Mona.
Zij gaan ons helpen ons huis aan het meer te vinden.
Maar goed, ik heb er een einde aan gemaakt, ben nu gelukkig...
ik heb het juiste gedaan.
En met wie schrijf je?
Het viel me op, dat als je pauze hebt, je dan aan het schrijven bent.
Er is wel iemand.
Een soort lange afstandsrelatie.
Wie heb je ontmoet? - Niemand.
Mijn levensverhaal.
Je maakt een geintje. - Alles op een afstand.
ledereen...
de man die met me wilde trouwen...
zet ik aan de kant en loop weg.
En ondertussen die ene man, die ik nooit kan ontmoeten.
Aan hem zou ik mijn hele hart willen geven.
Hij moet wel een geweldige brief hebben geschreven.
Die was mooi.
Veilig.
Zit hij in de gevangenis?
Jij bent een van die vrouwen, of niet?
Gewoon een man die aan het meer woont. Een architect.
Mijn God.
Gefeliciteerd.
Dank je.
Hopelijk word het een goed jaar. - Dank je.
Ik ben Alex.
Die kerel van het huis aan het meer? - O ja, aangenaam.
Mag ik?
Dus jij gaat voor ons een huis aan het meer zoeken?
Ik hoop het.
Ben je een makelaar? - Nee.
Ik heb gewoon een huis aan het meer.
Dat is mooi.
Je zou het prachtig vinden.
Je zou het kunnen huren als ik verhuis.
Werkelijk?
Kate...
heb je "Achtervolging" gelezen?
Wat?
Van Jane Austin. - Dat weet ik.
Dat is mijn favouriete boek. Waarom begin je daarover?
Ik heb het onlangs van een vriend gekregen.
Ik vroeg me af waar het over gaat.
Het is prachtig. - Ja.
Het gaat over wachten.
Over twee mensen die elkaar ontmoeten, en bijna verliefd worden...
De timing is niet goed, ze gaan uit elkaar...
en dan...
ontmoeten ze elkaar jaren later weer, en krijgen ze weer een kans.
Ze weten niet of er teveel tijd voorbij is gegaan, of ze te lang gewacht hebben...
je kent het wel.
Te laat om er iets van te maken.
Waarom vind je dat leuk?
Ik bedoel het niet verkeerd, het is prachtig.. - Nee het is verschrikkelijk.
Het is verschrikkelijk.
Ja, dat is verschrikkelijk.
Ik heb een persoonlijke vraag.
Is jou zoiets ooit overkomen?
Nog nooit.
Toen ik zestien was...
was ik smoorverliefd op een jongen...
Hij speelde gitaar...
Ik ben van huis weggelopen, en met hem naar San Francisco gegaan.
Hij overtuigde mij dat ik een prachtige stem had.
Ik droomde ervan om zangeres te worden.
Ik hou van San francisco.
Hij was mijn eerste liefde.
Waarschijnlijk ook de enige.
Moet een geweldige jongen zijn geweest. - Ik weet het niet.
Het heeft niet lang genoeg geduurd om daar achter te komen.
Ik weet niet eens meer hoe hij eruit zag.
Echt? - Ja.
Zonde.
Mijn vader kwam opdagen.
Ik zat in moeilijkheden.
Hij was ziek...
en hij droomde ervan dat ik dokter zou worden.
Uiteindelijk werd dat ook mijn droom.
Het voelt goed om mensen te helpen.
Kate!
Wat?
Ik wilde alleen... - Wat?
Ken je dit liedje?
Zing je? - Nee, niemand wil mij horen zingen.
Je wilt me niet horen zingen.
Ik bedoelde niet... je weet wel.
Maar ik kan wel dansen.
Kate!
Alex vertelde me net over het huis aan het meer.
Het klonk goed. - Mooi.
Alex, het is laat.
Weltrusten.
Jij was het.
Waarom heb je niets gezegd?
Je zou gedacht hebben dat ik gek of dronken was.
Of allebei.
Ik vond je leuk, je had iets moeten zeggen.
Hoe? Je was met je vriend.
Je bent een lafaard. - Ik ben geen lafaard.
En je vriendin dan?
Wat? Ik heb al gezegd dat ze dat niet is. - Hij is ook niet mijn vriend.
Werkelijk? Wat is hij dan? Je broer?
We hebben een komiek. Heb je een clown op als ontbijt?
Geweldig, onze eerste ruzie.
Misschien kun je er een liedje over schrijven en in San Francisco gaan zingen.
Wat?
Hallo?
Hoi Henry.
Wat?
Ik zoek mijn vader, ik weet niet in welke kamer hij ligt.
Simon Wyler?
De architect? - Ja.
Ik ben Anna Klyczynski, ik ben je vader's arts.
Wat is er gebeurd? Hoe is het met hem?
Het gaat goed. Hij heeft een hartaanval gehad.
Gelukkig maar een relatief kleine.
Zijn vitale functies zijn in orde, en hij is stabiel.
Maar hij moet wel gedottert worden.
Dat staat voor morgen op het programma.
Het doet me goed om te zien dat je het rustig aan doet.
Je had niet hoeven te komen, ik ben prima in orde.
Je hebt een hartaanval gehad, pa.
Ik had een aanval, Jezus christus!
Meer niet.
Ik stel het op prijs als je het perspectief bekijkt.
Ik wilde je gewoon laten weten dat ik er ben, als je iets nodig hebt.
Koffie. - Wat?
Je hebt me wel gehoord.
Koffie.
Er is iets wat ik je nog nooit hebt verteld, Kate.
Het was mijn vader die het huis aan het meer heeft gebouwd, ik bedoel...
met zijn eigen handen.
Het heeft lang geduurd, voordat hij...
beroemd werd en nog een familie had, en mijn moeder aanbidde.
Haar naam was Mary, en het huis was een cadeau voor haar.
Zij was slim en grappig.
Ze had alles kunnen doen, maar koos ervoor om voor mijn broer en mij te zorgen,
en om hem te helpen zijn carriere op te bouwen.
Des te succesvoller hij werd, des te onmogelijker werd hij om mee te leven.
Uiteindelijk... kon ze het niet meer opdragen om verder met hem te leven.
Zij... verliet hem.
Binnen een jaar werd zij ziek.
Helaas, had ze nooit geleerd om niet meer van hem te houden.
Hij was niet aanwezig op de begrafenis.
Toen ik hem vroeg waarom niet...
Ga door, Alex. Wat zei hij?
Hij zei dat ze al dood voor hem was, op het moment dat ze het huis verliet.
En toen liet hij zijn architecten-glimlach zien.
Ik hoop dat je dit op prijs stelt, ik moest langs 3 zusters sluipen.
Jeetje, die is heet.
Het is toch geen caffeine-vrije koffie, hè? - Dat zou het wel moeten zijn, maar is het niet.
Dat smaakt niet verkeerd. Dank je...
...zoon. - Graag gedaan.
Waar is je broer?
Ik heb hem weg gestuurd. Hij voelde zich niet goed.
Je weet hoe hij is, hij... maakt zich zorgen - Ja, ik ben bang dat hij dat van je moeder heeft.
Ze maakte zich altijd veelte veel zorgen.
Waar was je naar aan het kijken?
Oja, hier, kijk maar eens. Het is een voorstel voor een museum.
Wie is het? - Een nieuweling.
Ik vind de gangpaden wel goed. Waar het licht binnenvalt.
Welke materialen? - Graniet.
De witte panelen staan wel mooi...
De kleur van het interieur, dat zo aanwezig is, is anders.
Het is niet nieuw, maar het is schoon en kleurvol.
Ik vind het mooi.
Wanneer ben je voor de laatste keer in Boston geweest?
Jaren geleden, met jou, mama en Henry.
Herinner je nog het bezoek aan Casa Le Caritha?
Jams huis? - Dat klopt, je noemde Meyer.
Zijn Barcelona museum staat in hetzelfde gebied als Casa Le Caritha.
Het drinkt hetzelfde licht.
Meyer heeft een aantal dakramen ontworpen, om dat licht op te vangen.
zodat het naar binnen weerkaatst, om de kunst wat menselijker te maken, maar...
indirect, en dat was belangrijk.
Want hoewel licht een voordeel kan zijn...
kan het ook tegen je werken. Maar dat wist je allang...
Maar dit...
Waar denk jij dat dit gebouwd gaat worden?
Ik heb geen idee. - En je zei dat je het mooi vond.
Het ontwerp. - Kom op...
Jij weet net zo goed als ik, dat het licht in Barcelona
heel anders is dan het licht in Tokyo.
En het licht in Tokyo is anders dan dat in Praag.
Een echt, goed bouwwerk, wat het moet gaan worden...
doorstaat de tand des tijds, en respecteerd zijn omgeving.
Een goede architect neemt dat mee in zijn aantekeningen.
Hij weet dat als hij persoonlijkheid wilt, hij rekening moet houden met de natuur.
Hij moet... gefascineerd zijn door het licht.
Altijd het licht... altijd.
'Medische doodverklaring'.
Hé, ik heb een spoedgeval. Neem mijn dienst over, alsjeblieft.
Hallo?
Mr. Wyler? - Ja?
Dit is dokter Klyczynski van het ziekenhuis uit Chicago.
Ik ben bang dat ik slecht nieuws voor u heb.
Het spijt me zo erg, Alex.
Ik zou willen dat ik op een of andere manier bij je kon zijn.
Dat we samen over het water en het licht konden kijken.
In dit huis wat je vader heeft gebouwd.
Ik zou voor jou een schouder kunnen zijn, die jij ook voor mij bent geweest.
En je te vertellen dat alles weer in orde komt.
Als ik vandaag één ding voor je zou kunnen doen...
vanuit hier...
Eén klein simpel iets, vanuit de toekomst.
Ik hoop dat dit het is.
Het zal een paar jaar nog niet worden gepubliceerd, maar...
ik denk niet dat jij zo lang hoeft te wachten.
Ik hoop dat het je doet beseffen hoeveel er van je werd gehouden.
Kies een plek, ik zal er zijn. Dat beloof ik.
Morgen! Wat vind je ervan?
Maar Alex het zal morgen zijn, maar je moet nog even wachten.
Dat weet ik, het maakt mij niet uit. Ik Wacht!
Weet je het zeker?
Ja, dat doe ik. Ik ben nog nooit zo zeker van iets in mijn leven geweest.
Oké. Ik zie je dan over twee jaar.
Ik zie je morgen. Katie...
waar zou je heen willen?
Gomorry.
En wanneer wilt u bij ons komen eten? - Morgen, over twee jaar.
Morgen, over twee jaar? - Ja.
Twee jaar? - Vanaf morgen.
Hallo. Uw naam? - Forster.
Mag ik uw naam? - Wyler.
Of Wyler, ik weet het eigenlijk niet zeker.
Ik denk wel dat we een plekje voor u hebben, meneer.
Geweldig. - Wyler?
Wyler.
Alstublieft, ik ben zo bij u terug.
Goedenavond, juffrouw.
Met de complimenten.
Dank u. - Succes.
Nog een glas voor de dame?
Jij was er niet...
je bent niet gekomen.
Ik begrijp het niet.
Er zal wel iets zijn gebeurd. Het spijt me.
Ik heb twee jaar, Katie. We kunnen het nog een keer proberen.
Nee, Alex... het is te laat.
Het is al gebeurd...
het heeft niet gewerkt.
Geef mij nog niet op, Katie.
Wat betreft overtuigen?
Jij zei mij, ze wachten, ze zullen elkaar weer ontmoeten...
ze hebben nog een kans. - Het leven is geen boek, Alex.
En het kan over een seconde voorbij zijn.
Ik had lunch met mijn moeder bij Daily Plaza.
En een man werd gedood, recht voor mijn neus.
Hij stierf in mijn armen.
En ik dacht...
het kan gewoon zo eindigen op Valentijnsdag.
En ik dacht al de mensen die van hem houden thuis op hem te wachten...
die hem nooit meer zullen zien.
En toen dacht ik...
wat als er niemand is?
Wat als je je hele leven leeft, en er niemand op je wacht?
Dus ik reed naar het huis aan het meer, op zoek naar een antwoord.
En ik vond jou.
En ik liet mijzelf verdwalen...
verdwaald in deze schitterende fantasie, waar de tijd stil stond.
Maar het is niet echt, Alex.
Ik moet leren het leven te leiden, wat ik heb.
Alsjeblieft, schrijf niet meer.
Probeer me niet te zoeken.
Laat mij jou los laten.
Hallo?
Wat? Het spijt me, ik kan je niet horen. Ik ben zo terug.
Hoi.
Hoe lang ben je hier?
Ik ben in een bar met wat vrienden.
Het was heel fijn om je stem te horen.
Ik was verrast om je stem te horen.
En hoe was je vergadering? - Goed.
Ja? - Ja, ja,ja.
Ik heb de baan.
Echt waar? - Ja.
Gefeliciteerd. - Stel je eens voor.
Telefoonbedrijf. Ik bezoek aan huis. Betaald goed.
En... het is hier.
In Chigaco.
Nou, het is geweldig nieuws.
Dat is goed. Je hebt een echte vrouw nodig.
Luister naar me.
Ze heeft meer voor me betekend, dan wat ook.
Ze was echter dan wie ook die ik ooit gekent heb.
Ik zag haar, ik heb haar gekust.
Ik hou van haar.
En nu is ze weg.
Ze is weg.
Kun je dat een beetje zachter zetten?
Kom binnen.
Wat denk je?
Heb ik hier lunch voor laten schieten?
Er moet wel wat aan gedaan worden.
Wat? Met een sloopkogel.
Ik heb een architect gevonden die gespecialiseerd is in renovaties.
Ik heb voor morgen een afspraak gemaakt.
Valstrik.
We kunnen niet in mijn flat blijven. We zitten daar al een jaar.
Wil je vooruit?
Het is een nieuwe firma. - Nieuw als in onervaren?
Nee, zoals in goedkoop.
Fijne valentijnsdag.
Ik heb niets voor jou.
Sorry, ik heb het zo druk gehad.
Wat is dit?
Opwarming van de aarde.
Dr Forster?
Wat het eerste opvalt, is waar we het over hebben gehad.
Verbazingwekkend.
Dus het is allemaal mogelijk met die glaspanelen?
Zullen we na het werk een biertje gaan drinken?
Sorry, ik kan niet. Ik neem Vanessa mee uit voor valentijnsdag.
Wacht.
Zeg dat nog eens.
Het is valentijnsdag vandaag...
Ik neem Vanessa mee uit. Koude champagne, oesters.
Wat is de datum?
14 Februari, 2006? - Ja.
Dank je. - Nogmaals bedankt, het was prachtig.
Dank je.
Wat?
Kate?
Ik moet weer naar mijn werk.
Wie heeft deze tekening gemaakt?
Mijn broer.
Wie is je broer?
Alex Wyler.
Heb je hem gekend?
Ja.
Ja, ik ken hem.
Hoe kan ik met hem in contact komen? Is hij ergens waar ik hem kan...
Het spijt me. Hij is...
overleden.
Vandaag precies twee jaar geleden.
Een ongeluk.
Waar?
Wacht even!
Geef antwoord!
Wat is er aan de hand?
Kate!
15 graden op valentijnsdag.
Dit kan Chicago niet zijn.
Dat komt door de opwarming van de aarde, zeggen ze op tv.
Daar is niks mis mee. - Het is een gevaarlijk iets.
Ik weet waarom je toen niet bent komen opdagen.
Jij was diegene op Daily Plaza.
Jij was het.
Ga alsjeblieft niet.
Blijf gewoon wachten.
Alsjeblieft...
ga me niet zoeken...
probeer me niet te vinden.
Ik hou van je.
En het heeft me al die tijd gekost om het te zeggen.
Ik hou van je.
En als je nog steeds om me geeft, wacht dan op me.
Wacht met me.
Alleen maar wachten.
Wacht!
Wacht twee jaar, Alex.
Kom naar het huis aan het meer.
Ik ben er.
Je hebt gewacht.
Vertaling: Jesprulin gedownload van www.nlondertitels.com